KNJIGA PRORKA ENOHA

Knjiga proroka Enoha, „izgubljena knjiga“ koju je škotski istraživač Džejms Brus (James Bruce) otkrio 1773. godine u Abisiniji (današnjoj Etiopiji), napisana je u 2. ili 1. veku pre n. e. i predstavljala je veoma uticajan izvor za rane jevrejske i hrišćanske mislioce, kao i za pisce brojnih novozavetnih knjiga. Nekoliko poznatih tema poput „palih anđela“ koji su u svet uveli zlo, mesijanskog doba, Novog Jerusalima, vaskrsnuća i poslednjeg suda, prvi put se pojavilo upravo u ovom delu. Enohova maštovitost, simbolizam i minucioznost u opisivanju viđenja nezemaljskog sveta, anđela, demona, nebesa i Šeola (pakla), svoj pandan nalazi samo u Otkrovenju. Uprkos tome, ova knjiga nikada nije bila uključena u kanon! Poput svitka s Mrtvog mora i zbirci Nag Hamadi, Knjiga Enohova, kao prevod etiopskog koptskog originala, predstavlja redak i značajan izvor koji je potisnula rana crkva i koji se dugo smatrao uništenim.