AUTOBIOGRAFIJA

U knjizi Autobiografija, Mirjana D. Stefanović se, naoružana izuzetnim analitičkim darom i respektabilnom upućenošću u materiju, hvata u koštac sa komplikovanim problemom.Šta je zapravo autobiografija i da li je ona uopšte moguća? Ima li osnova da se dela koja se samodefinišu kao autobiografije prihvate kao takva? I – sa druge strane – da li postoji ijedno književno delo koje, u dobroj meri, nije i autobiografsko? U kojoj meri pisanje autobiografije podrazumeva ono što se pod tim terminom tradicionalno podrazumeva, a u kojoj meri predstavlja kreativan jezički čin stvaranja fiktivnog, u odnosu na identitet autora? Konačno, da li savremena svest o relativnosti identiteta čini fiktivni, u jeziku formiran identitet – jedinim mogućim?Uspostavljajući opravdane i višestruke paralele između opšteg i pojedinačnog, Stefanovićeva ovim pitanjima pridružuje brojna pitanja iz dosadašnje autobiografske prakse, ukazujući na čovekovu potrebu da piše o sebi i svom životu koja ne jenjava – bilo da je u pitanju pokušaj ozbiljnog svođenja računa sa samim sobom, bilo da je u pitanju pokušaj obmanjivanja samog sebe, savremenika i budućih pokolenja – ukazujući na granice između svesne i nesvesne samoobmane koje se teško mogu utvrditi.